Ίδρυση Επιμελητηρίου

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 29/05/2015 / ΩΡΑ: 18:57 / ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ:
Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Share on Google+0

Λίγα χρόνια μετά τη δημιουργία του ανεξάρτητου Ελληνικού Κράτους ιδρύθηκαν τα πρώτα Επιμελητήρια, με το Β. Δ. της 22ης Μαΐου 1836 “Περί συστάσεως εμπορικών επιμελητηρίων και εμπορικών εταιρειών”.

Η λειτουργία όμως του νέου Ελληνικού Κράτους παρουσίαζε πολλά προβλήματα και για το λόγο αυτό η πρώτη περίοδος ύπαρξης των Ελληνικών Εμπορικών Επιμελητηρίων συνοδευόταν από πολλές αυξανόμενες δυσκολίες οι οποίες, οδήγησαν, μετά το 1875, στην ουσιαστική υποβάθμιση του θεσμού.

Οι μεταβολές που επήλθαν, στις αρχές του 20ου αιώνα, στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή του τόπου σε συνδυασμό με την αλματώδη ανάπτυξη του διεθνούς εμπορίου στην Ευρώπη και την Ανατολική Μεσόγειο, έδωσαν μια νέα πνοή στον επιμελητηριακό θεσμό, γεγονός το οποίο σηματοδοτείται με το νόμο 184 / 1914 “Περί συστάσεως εμπορικών και βιομηχανικών επιμελητηρίων”, η δομή και λειτουργία των οποίων στηρίζεται στο γαλλογερμανικό πρότυπο.

Ο Νόμος αυτός προέβλεπε “την ίδρυση Εμπορικών και Βιομηχανικών Επιμελητηρίων στις πρωτεύουσες των Νομών θεωρούμενων ως Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου και σκοπούντων στην προστασίαν και προαγωγήν των εμπορικών και βιομηχανικών συμφερόντων της περιφερείας των “, επίσης προέβλεπε ότι ” Μέλη των επιμελητηρίων ήταν υποχρεωτικά πάντες οι έμποροι οι ασκούντες επιτήδευμα”.

Το έτος 1980 ιδρύεται και το Επιμελητήριο Αρκαδίας με έδρα την Τρίπολη.

Ο νόμος 1089/80 αντικατέστησε το αρχικό νόμο, που είχε υποστεί αρκετές τροποποιήσεις (με την ίδρυση αυτοτελών Βιοτεχνικών και Επαγγελματικών Επιμελητηρίων, τα οποία διαχωρίσθηκαν από τα Εμπορικά και Βιομηχανικά κλπ).

Ο νόμος αυτός διατήρησε τη μορφή των Επιμελητηρίων ως ΝΠΔΔ και την υποχρέωση της εγγραφής των ασκούντων “εμπορική δραστηριότητα” ως μελών των, καθόρισε τους σκοπούς και τις δραστηριότητές των και οργάνωσε τη δομή και τη λειτουργία των Επιμελητηρίων σύμφωνα με τις τότε εθνικές ανάγκες και τα διεθνή πρότυπα, με μόνο, ίσως, μειονέκτημα, την ασφυκτική διοικητική και διαχειριστική εποπτεία των από την κεντρική εξουσία (Υπουργείο Εμπορίου).

Η ένταξη, το 1981, της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, όπως και η συνεχής διεύρυνση της Κοινότητας τόσο προς Νότο όσο και, στην συνέχεια, προς Βορρά, οδήγησε προοδευτικά το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Αθηνών σε μία διαφοροποίηση του προβληματισμού του ως και την κλίμακα των παρεμβάσεών του.

Οι νέες ανάγκες των ελληνικών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στους κόλπους της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς και η μερική υποκατάσταση μιας αποκλειστικής εθνικής διάστασης των προβλημάτων και τρόπου δράσης, από μια αντίστοιχη ευρωπαϊκή, έθεσαν επιτακτικά την ανάγκη μιας, τροποποιημένης, επιμελητηριακής δράσης, ενώ ταυτόχρονα ενίσχυσαν τους φυσικούς δεσμούς του Επιμελητηρίου Αρκαδίας με τα άλλα επιμελητήρια της Κοινότητας.

Η ανάδειξη του ενιαίου ευρωπαϊκού χώρου και η συνεχώς αυξανόμενη ένταση του ανταγωνισμού επιβάλλουν, ως είναι φυσικό, την εντατικοποίηση των προσπαθειών προς την κατεύθυνση αυτή.

Πεποίθηση, τόσο της διοίκησης όσο και του υπαλληλικού δυναμικού του Επιμελητηρίου Αρκαδίας είναι ότι παρά τις αναμφισβήτητες δυσκολίες που υπάρχουν, θα μπορέσουν να ανταποκριθούν με επιτυχία και στη νέα αυτή πρόκληση επ’ ωφελεία τόσο της ελληνικής επιχείρησης όσο και της εθνικής οικονομίας.